| Od Autora |
| -----Najstarsze ośrodki życia miejskiego we wczesnym średniowieczu powstawały na ogół na terenach bardziej zagospodarowanych. Przedstawiciele różnych specyjalności rzemieśniczych skupiali się w wiekszych osiedlach w których stopniowo ludność rzemieślniczo-handlowa odgrywala coraz większą rolę. |
Pod tym względem początki OPATOWCA nie różnią się od początków innych najstarszych ośrodków miejskich w tym regionie, jak: Kraków, Sandomierz, Tarnów, Wiślica i Miechów. |
| Ziemia tu była kiedyś bardziej leśna i od łak zielona. Starymi kośćiółkami w cieniu wiekowych drzew dostojna. Dziś skurczyła się jej szata zielona. Mało jest już czystej wody w Wiśle i Dunajcu. Znikły zwierciadła licznych stawów i wytryskujących żródełek. |
| Zanikła staropolska mowa, zanikły stare obyczaje. Bo oto z rozmachem weszło nowe życie! śpiewną ciszę ulic, zagród i łąk zagłuszył warkot motorów. |
| Tu bowiem na przestrzeni wieków przy szlaku wiślanym wyrobił się typ człowieka twardego w pracy i walce, którego cechy zachowały się do dnia dzisiejszego pośród starszego pokolenia. Szorstkiego czasem w obejściu, lecz niezłomnego obrońcy tej ziemi. |
Ten szkic monograficzny jest poświęconz dziejom historycznym wsi i ich mieszkańcom. Monografia nie rości sobie pretensji do wyczerpujących wiadomości o OPATOWCU. |
| Materiały czerpałem z dostępnej literatury i opowiadań ludzi starszych. Wielką pomoc w udostępnieniu dokumentów i fotografii okazała pani Bożena Solecka, Teresa Milska, Maria Walocha-Grela oraz panowie: Mieczysław Charzewski, Józef Łabuz i Bogusław Molicki. |
W tym szkicu monograficznym, młodemu pokoleniu chcę przedstawić obiektywnie bez poczucia lokalnego patriotyzmu, dzieje OPATOWCA i ich mieszkańców. OPATOWIEC 1995r. |