Po wydarzeniach, jakie saszły w dniu 15 lipca 1944 roku na terenie Opatowca do wsi przybył patrol żandarmerii niemieckiej. Obejrzał podziurawioną pocztę, spisał protokół na temat zaginionych dwóch Niemców oraz wozu z końmi zabranych przez partyzantów. Obejrzał grób kaprala Okonia-Rybki, który był pochowany w mundurze polskim w pustym grobowcu na miejscowym cmentarzu parafialnym. W póżniejszym czasie ciało zostało pochowane na cmentarzu wojskowym w Czarnkowie.

Dowódca patrolu żandarmerii niemieckiej wyznaczył termin wójtowi Kasperkowi na zwrot dwóch Niemców i wozu z końmi.W razie nie wykonania zarządzenia, mieszkańców wsi miała czekać pacyfikacja wsi. Tak oświadczył dowódca partolu! Do zwrotu nigdy nie doszło.

W nowym Państwie Wiślickim wyzwolonym przez oddziały A.K. i B.Ch. panowała radość! Mieszkańcy cieszyli się wolnością! Tylko samoloty niemieckie krążące na niebie, przeszkadzały w żniwach. Ostrzeliwały kosiarzy z karabinów maszynowych.

Władze niemieckie nie zasypiały gruszek w popiele. Do pacyfikacji terenu krakowsko-kieleckiego, gdzie działała silna partyzantka, władze niemieckie postanowiły użyć 6-tysięcznej brygady nacjonalistów ukraińskich pod dowództwem Kamińskiego. Brygada wraz z rodzinami liczyła 20,000 - 30,000 ludzi.

Niemcy nosili się z zamiarem organizację Kamińskiego -- RONA osiedlić na terenach zagrożonych partyzantką. Od 20 lipca zaczeły na te tereny napływać coraz to nowe oddziały faszystów ukraińskich. Jeden z tych oddziałów przybył 20 lipca 1944 roku do Kazimierzy Wielkiej.

RIEDINGER - szef bezpieczeństwa na powiat Miechów wspólnie z szefem SS dystryktu krakowskiego /nazwisko N.N./ na tereny zajęte przez partyzantkę skierowali liczne grupy swoich szpiegów. Celem rozpracowania lokalnych dowódców i ich grup bojowych.

W tym celu do Opatowca skierowano dwa młode małżeństwa, które przybywają na pokładzie statku rzecznego z Krakowa. Na przystani w Opatowcu w czasie przypłynięcia statku z Krakowa przebywał miejscowy nauczyciel, członek A.K. -- BOLESŁAW KRYCA. Wśród przybyłych pasażerów rozpoznał swojego kolegę z lat studiów, któremu wraz z małżonką, jak i jego koledze zaproponował opiekę w Opatowcu. Przybyłe małżeństwa, jak rozpowiadała żona Bolesława Krycy miały być prześladowane przez władze niemieckie w Krakowie. Bolesław Kryca był urodzony w Miszczejowicach i za żonę posiadał córkę kolonisty niemieckiego. Przybyli goście zamieszkali w miejscowej szkole, a działo się to wszystko około 25 lipca 1944 roku. W dniu 27 lipca, jedno z małżeństw udało sie do Koszyc, odwożił ich furmanką A. Molicki.

W dniu tym o godzinie 12.00 oddizał A.K. z Koszyc pod dowództwem WITOLDA MOLICKIEGO pseud. "MAREK" rozbroił 23 osobową załogę budowy lotniska /Luftwaffenbau/ w Koszycach. Rozbrojonych Niemców puszczono do Krakowa. W tym samym dniu na lotnisku w Koszycach wylądował niemiecki samolot, pilotowany przez kpt. von HESPE, który wezwany do poddania się, otworzył ogień do partyzantów. Został zabity, a przy nim znależiono pierścień z napisem: "MOJEMU PRZYJACIELOWI -- HIMMLER".

W dniu 25 lipca po zakotwiczeniu statku rzecznego w Opatowcu, kapitan Polak /nazwisko N.N./ udał się na posiłek do restauracji starego przyjaciela - KASIMIERZA RUMASA przy ulicy Krakowskiej. W tajemnicy oznajmił mu: "uważajcie na te dwa młode małżeństwa, które przybyły z Krakowa. Na statek zostali zaokrętowani przez krakowskie gestapo. Mnie oznajmili, że do Opatowca nie może ich spotkać żadna krzywda".
O tym wydarzeniu zostało powiadomione miejscowe dowództwo A.K. przez Kazimierza Rumasa.

Oddziaływanie partyzantów A.K. z terenów Rzeczypospolitej Koszyckiej na prawy brzeg wisły było tak silne, że w dniu 27 lipca 1944 roku, żołnierze placówki A.K. "WACŁAWA" z Greboszowa zaatakowali posterunek niemiecki w miejscowości Dęblin nad Dunajcem. W wyniku walki rozbito posterunek i wzięto do niewoli oficera. Dla zachowania bezpieczeństwa oddziału, oficera niemieckiego przekazano do posterunku Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa w Opatowcu. W czasie przekazywania jeńca, placówka A.K. w Greboszowie powiadomiła miejscowy posterunek P.K.B. o działaniu niemieckiego wywiadowcy w Opatowcu.

Terenowe władze niemieckie w odwet za poniesione straty osobowe postanowiły spacyfikować najbardziej aktywny OPATOWIEC. W ścisłej tajemnicy przygotowali uderzenie i wykonali je precyzyjnie z najmniej spodziewanego kierunku - NOWEGO KORCZYNA.

Rejon Nowego Korczyna był kontrolowany przez oddział A.K. - "SOLNEGO" z obwodu Buskiego i przez radzieckie oddziały rozpoznawcze, które zbliżały się do rzeki NIDY.

W dnie 29 lipca 1944 dla zmylenia czujności opatowieckiej palcówki A.K., wróg dokonał koncentracji swojej żandarmerii na prawym brzegu Wisły, celem przeprawy do Opatowca. Niemcy zaniechali tego manewru i wycofali się do swoich posterunków.
Przed wieczorem miejscowy posterunek Korpusu Bezpieczeństwa utracił połączenie telefoniczne z Nowym Korczynem. Dyżurny posterunku był JAN ZUWAŁA z wsi URZUTY. Na drodze nowokorczńskiej ukazała się kolumna nieprzyjacielska w sile batalionu piechoty, ulokowana na 50 wozach o zaprzęgu konnym, poprzedzona plutonem konnych zwiadowców.
Był to "111 KOSAKEN - SCHUMA - BATALION" /nacjonalistów ukraińskich dowodzony przez oficera niemieckiego. Batalion liczył około 350 ludzi uzbrojonych w broń maszynową i dwa granatniki. Batalion ukraiński podążał do Opatowca z Dąbrowy Tarnowskiej.

Przed zbliżającym się nieprzyjacielem do Opatowca, miejscowy posterunek Korpusu Bezpieczeństwa ewakuował się w pospiechu z miejscowej szkoły, która znajdowała się w rynku wsi. Pozostawiając jeńca niemieckiego do dyspozycji nadciągającego nieprzyjaciela. Była to wielka zguba dla mieszkańców Opatowca. Na ten temat, tak pisze w swojej książce Lucjan Skrzyński p.t. "Szare Szeregi Podkowiec", uczestnik tamtych dni:

Komendant policji granatowej -- Szewczenko, zamieszkały z rodziną w Opatowcu nawoływał młodzież męską i mężczyzn do opuszczenia wsi. Większa część mężczyzn i młodzieży posłuchała tych rad, kryjąc się w pobliskich lasach i nadwiślańskich łakach.

Batalion ukraiński wkroczył do rynku wsi, a oficer niemiecki od sołtysa Zenona Baczyńskiego zarządał, aby ludność udzieliła żołnierzom noclegów, gdyż następnego dnia, oddział wyruszy dalej.

Po odkryciu jeńca, oficer oddziału zarządził alarm! Wśród ukraińskich żołnierzy zawrzało jak w kotle, podając sobie z ust do ust -- "bandit, partizant"!

Grupa niemieckich lotników z lotniska POBIEDNIK koło Krakowa wpadła w godzinach popołudniowych do Nowego Brzeska, aby ograbić miejscowe sklepy z artykułów żywnościowych. Szybko się wycofała i po drodze w okolicznych wioskach zabrała parę sztuk bydła.

Drugi łacznik dotarł do KSAN, gdzie zameldował "Oszczepowi" o grożącym niebezpieczeństwie mieszkańsom Opatowca. Po naradzie z Mieczysławem Jancem pseud. "LOT" - dowódcą oddziału dywersyjno-partyzanckiego podobwodu A.K. Kazimierza Wielka i dowódcą miejscowego oddziału B.Ch. - Tadeuszem Wróblem pseud. "Oracz", który wchodził w skład "Oszczepa".

1. oddział "Lota" i "Oracza" w sile 15 ludzi miał dokonać zasadzki w okolicy wsi Czarkowy;
2. oddział "Oszczepa" w sile 25 ludzi miał przeciąć drogę nieprzyjacielowi na północnym skraju wsi Chwalibogowice.

Szkic Sytuacyjny Oddziałów A.K. w Rejonie Opatowca.

(większy obraz po klikńięciu na mapie)